Northwestern University neemt het voortouw met neutrale toiletten

Northwestern neemt een grote stap voorwaarts met het openen van twee transgender‘gender open´ toiletblokken op hun universiteit. Ze willen het hiermee de studenten makkelijker maken die worstelen met kwesties als transgender zijn, of studenten die op een andere manier in de knoop zitten met hun geslacht. De universiteit in Illionois is hiermee niet de eerste, er zijn al reeds meer dan 150 campussen die gender open, toilet en zelfs douche blokken hebben.

Transgender

Mensen die transgender zijn, zijn in het verkeerde lichaam geboren, zo kan een man zich vrouw voelen en andersom. Derhalve kan het voorkomen dat iemand die geboren is als man zich vrouw voelt en derhalve zich ook kleed en gedraagt als vrouw. Er zijn feiten bekend dat waarbij een persoon als deze dan de toegang tot een dames toilet werd ontzegd. Er zullen geen veranderingen plaatsvinden in de toiletten zelf, er zullen alleen andere bordjes opgehangen worden. Op die manier kan iedereen man of vrouw zelf kiezen waar hij of zij naar de toilet gaat zonder dat zij hiervoor aangekeken kunnen worden. Over het transgender zijn, zijn nog altijd veel vraagtekens omdat mensen het niet begrijpen. Dat zal altijd wel zo blijven, maar dat universiteiten op deze manier hun studenten tegemoet komen is een groot gebaar.

Goed initiatief

Een transgender is geen travestiet, al zal deze vergelijking vaak gemaakt worden, zeker wanneer het een man betreft die vrouw wil zijn. In veel gevallen zullen zij nog een lange weg te gaan hebben zeker wanneer de overweging er is om de volledige operaties te laten uitvoeren. Waarbij de geslachten verandert zullen worden. Deze ingreep is niet voor iedereen weggelegd derhalve zullen niet alle transgenders 100% van het andere geslacht worden. Met toiletten zullen zij in ieder geval niet aangekeken worden op het feit dat zij gebruik maken van het ‘verkeerde’ toilet. Wellicht een initiatief dat doorgevoerd zal moeten gaan worden in meer landen, gezien transgender iets is wat steeds vaker naar buiten komt.

Zomerstudie wederom populair

zomerHet is uiteraard weer een Amerikaanse trend die over is komen waaien richting Nederland, maar ditmaal is het er eentje waarvan toch aanzienlijk omvang is gaan groeien. Ik heb het hier over de zomerstudie, een cursus of studie aan de universiteiten tijdens de zomermaanden. Voor de studenten vallen hier extra studiepunten te verdienen, maar ook mensen die allang niet meer studeren zijn van harte welkom op deze cursussen. De oudste cursist is dan ook al ruim over de tachtig en dit doet me een beetje denken aan de vrije vakken die ik zelf in de avonduren volgde. Maar bij mij ging het wel om de extra punten.

Verschillende studies

Er zijn verschillende studies te volgen in onder andere Leiden en Groningen, maar Utrecht spant toch de kroon met ruim 3.000 studenten waarmee het één van de grootste plekken is om een zomerstudie te volgen. Ervaring, kennis en studiepunten zijn de drie grootste redenen om een zomerstudie te volgen, maar ook het plezier en het studeren zelf zijn voor veel mensen goede redenen om te besluiten tot inschrijving.

Zelf snap ik heel goed waarom mensen zich hiervoor in zouden willen schrijven. Zoals ik al zei heb ik zelf lange tijd avonduren erbij gedraaid om net even wat extra voorsprong te hebben en ook een breder bereik te hebben binnen mijn eigen kennis. Al met al is het een kleine investering voor een enorme verrijking, maar hier zullen niet alle mensen het mee eens zijn. Ik vond tijdens mijn studie de vakanties altijd een beetje storend, het duurde altijd te lang en ik vond dat het altijd een poos duurde voordat ik weer echt terug was in het ritme dat ik wilde hebben om optimaal te kunnen studeren. Maar dat is natuurlijk slechts mijn mening.

Mijn mening over de MOOCs

MOOCDe MOOCs worden de toekomst genoemd van het nieuwe leren, de nieuwe meesters van het leren zouden zich hier schuil houden om straks de revolutie te ontketenen. Straks, straks is misschien niet helemaal het goede woord aangezien al miljoenen studenten ingeschreven staan bij deze online klassen, maar is dit allemaal wel de toekomst? Is het wel zo leerrijk en educatief als het lijkt? Het is tijd om eens kritisch te kijken naar dit model van leren, dat ongeveer haaks staat op het gemiddelde idee van onderwijs dat wij kennen. Waarom moet het werken en waarom werkt het niet?

Ideaal versus realiteit?

Het lijkt een beetje een verhaal te worden van ideaal versus realiteit, maar dat is een verhaal dat in de actuele discussies een eigen leven is gaan leiden en ik kan het er moeilijk mee eens zijn. Er is namelijk niet te spreken van een ideale manier van leren of onderwijs, er zijn zoveel stromingen en mogelijkheden dat de kern van het debat een holle kern heeft. Ook is realiteit maar relatief, kijk je naar Amerikaanse methodes, dan is er een volledig andere realiteit dan wanneer je de Europese graadmeters ernaast zou leggen. Een discussie rond een meer dat niet bestaat dus.

Het gaat niet om de manier waarop het aangeboden wordt, het gaat niet om wie er in het systeem meedraaien en wie niet, het gaat erom wat er van de studenten zelf verwacht wordt in het kader van het onderwijs. En dat is waar het probleem ligt met de MOOCs en wat ervoor zorgt dat het model dat er nu momenteel is, niet zal werken.

Wat wordt er verwacht?

Er wordt verwacht dat de studenten een hoge mate van discipline hebben met betrekking tot zelfstudie, waarnaast er ook verwacht wordt dat de studenten elkaar helpen. Met zoveel mensen in een online klas is het immers onmogelijk om vanuit de docent te gaan werken; er zijn simpelweg teveel mensen. Minder mensen in een klas is geen optie, daar is het model van de MOOC niet geschikt voor en dit zal zorgen dat het zichzelf ondermijnt. Het is daarom essentieel dat de studenten zelf een hoge mate van wil, doorzettingsvermogen, nieuwsgierigheid en discipline hebben.

Daarin ligt het probleem. De MOOCs zouden het onderwijs moeten democratiseren, toegankelijk maken voor iedereen. Maar wie de eisen ziet, die zal zich realiseren dat het alsnog een elitair verhaal is; al wordt hier geen onderscheid gemaakt op inkomen, maar een onderscheid in capabiliteit. Wellicht minder erg, wellicht een stuk eerlijker, maar van een democratisch model dat voor iedereen even toegankelijk is over heel de wereld, daarvan kan natuurlijk geen sprake zijn op deze manier.